Een datacenter komt niet langer zomaar ergens te staan.
Wij meten het risico.

Bij het tijdpad, want dat beslist alles: dezelfde vraag gesteld tijdens het overleg kan het project veranderen; gesteld na de vergunning verandert ze niets meer. In Frankrijk zijn de beroepstermijnen twee maanden — vanaf de eerste dag van aanplakking voor een bouwvergunning, vanaf de laatste vervulde formaliteit voor een milieuvergunning. En als de site al draait, rest nog de klacht bij de prefect over de voorschriften (geluid, lozingen, water). Het hele parcours, stap voor stap, staat in Rechten en tijdpad, met de teksten.

Elk project krijgt twee cijfers A–E — één voor de site, één voor de exploitant — op basis van 26 indicatoren in 5 pijlers (energie, water, bodem, lokale impact, transparantie). Een getalscore wordt berekend en vertaald naar een letter, precies zoals bij de Nutri-Score op voedsel die iedereen kent; daarnaast zegt een vertrouwensniveau of het cijfer op stevige of op fragiele gegevens steunt.

Het aantal pijlers onder spanning, en hun ernst. A: geen uitgesproken zwakte op de gepubliceerde pijlers van de fiche. B: stevig, met één schaduwzijde. C: twee duidelijke spanningen. D en E: meerdere pijlers in het rood, of één grote spanning op zichzelf. Zoals bij de Nutri-Score op voedsel vat de letter meerdere criteria in één keer samen — en één heel slecht criterium volstaat om haar omlaag te trekken. Eén kanttekening die telt: het plafond gaat alleen omhoog op bewijs dat door een derde is geverifieerd, en geen enkele site in Europa haalt vandaag een A.

Opdat het cijfer niet te manipuleren valt. We publiceren de meetlat, de gewichten van de 5 pijlers, de bronnen van elke indicator en, op elke fiche, de factor die het zwaarst weegt — dus wat telt en in welke richting. We publiceren de exacte positie van de drempels niet: daarmee zou een initiatiefnemer op de letter kunnen mikken in plaats van op het terrein. De methode is verifieerbaar, het recept is niet te optimaliseren.

Het sitecijfer beoordeelt wat het project ondergaat — gebied, water, net, grond — wie er ook achter zit. Het exploitantcijfer beoordeelt wat hij kiest — efficiëntie, overleg, transparantie, toezeggingen. We scheiden het terrein van de beslissingen.

Ja. Stel het voor via de contactpagina: we geven voorrang aan de best gedocumenteerde en meest besproken dossiers. Eén kanttekening over onafhankelijkheid: we beoordelen nooit in opdracht van een partij, vóór noch tegen — het cijfer volgt de methode, niet de aanvrager.

Uit publieke bronnen: elektriciteitsnet, water, bodem, INSEE, registers, lokale pers. Elke getoonde waarde verwijst naar haar bron, en de methode is open: iedereen kan de berekening overdoen.

Omdat we pas diep gaan waar de data het toelaten. Een cijfer vraagt per land gekalibreerde drempels (elektriciteitsnet, water, bodem, registers, procedures) en een werkend kanaal voor correctie en weerwoord — dat is vandaag het geval in Europa. In de Verenigde Staten publiceren we eerst de monitoringlaag: burgerverzet ✋🏼 en moratoria ⏸️ — gedocumenteerde feiten, nooit een cijfer. De eerste Amerikaanse cijfers komen wanneer de data en de kalibratie op niveau zijn, niet eerder: het onbekende beoordelen we niet.

Nee, nooit. Beoordeelde partijen betalen niet voor hun cijfer. Het cijfer van een project en zijn motivering zijn openbaar en gratis, voor altijd.

Omdat een A bewezen wordt, niet beloofd: hij is voorbehouden aan waarden die in exploitatie zijn geverifieerd. Een volledig declaratief dossier, hoe uitstekend ook, komt niet boven een B uit — ‘aangekondigd ≠ gemeten’. Een exploitant behaalt zijn A door bewijs van een derde aan te leveren (EED-rapportage aan de toezichthouder, ISO/IEC 30134-audit door een geaccrediteerde instelling — nooit een marketingpagina) via het publieke correctiekanaal: de waarde gaat dan van ‘aangekondigd’ naar ‘gemeten’, het plafond vervalt, en de herberekening wordt vastgelegd in het auditlogboek. De A is niet te koop en niet op eigen verklaring te krijgen: hij wordt aangetoond. En bewijs verhoogt het cijfer project & proces — nooit dat van de site: het gebied is een gegeven — daar valt niets te bewijzen.

Een criticus beoordeelt een film zonder akkoord van de studio. Een journalist publiceert zijn onderzoek zonder dat van wie het stoort. ScoreMyDataCenter staat in die traditie: de vrijheid van kritiek en de bijdrage aan het publieke debat. Het cijfer valt onder de vrijheid van kritiek; zijn soliditeit hangt af van de transparantie van de methode, de kwaliteit van de bronnen en de afgewogenheid van de woorden. We vragen geen toestemming om een onafhankelijke beoordeling te publiceren. In ruil leggen we onszelf een openbare methode op, gedocumenteerde feiten, afgewogen woorden en een permanent recht op correctie en weerwoord.

Twee aparte instrumenten: de feitelijke correctie — elk gegeven wordt op bewijs gecorrigeerd, de wijziging wordt gedateerd, en als de berekening wordt geraakt, wordt het cijfer herberekend bij gelijke methodeversie — en het weerwoord van de exploitant, gepubliceerd in een eigen ruimte, met duidelijke naamsvermelding en datum. De publicatie van een weerwoord wijzigt het cijfer niet automatisch: dat beweegt alleen wanneer nieuwe of gecorrigeerde feiten de uitkomst van de methode veranderen.

Een onjuist gegeven wordt op bewijs gecorrigeerd, en de exploitant kan een weerwoord insturen dat naast het cijfer wordt gepubliceerd. Maar een gedocumenteerd en methodisch cijfer wordt niet op verzoek ingetrokken: intrekken omdat het niet bevalt, zou het langs de achterdeur verkopen zijn. Het cijfer blijft; de tegenspraak komt erbij.

Nee: het is een cijfer voor acceptatierisico, met een vertrouwensniveau, en het kan meebewegen met het project. De getalscore wordt gepubliceerd om de berekening transparant te maken, maar de letter A–E is maatgevend — het cijfer past een meetlat van experts toe, gedocumenteerd en geversioneerd; het pretendeert geen orakelnauwkeurigheid.

Ja, en dat is gewild. Een cijfer verandert om twee redenen: het project evolueert (nieuwe gegevens), of de maatstaf evolueert met de stand van de techniek. Onze drempels zijn verankerd in normen die mettertijd strenger worden (ISO, Europese regelgeving): een A betekent altijd ‘het beste dat vandaag haalbaar is’, niet ‘het beste van 2026’. Anders zou iedereen op den duur een A halen naarmate de technologie vordert — precies daarom is het Europese energielabel in 2021 herschaald, toen bijna alle apparaten A+++ waren geworden. Elk cijfer is dus gedateerd en gekoppeld aan een methodeversie: een datacenter dat in 2026 uitstekend is, kan naar de normen van 2036 ‘middelmatig’ zijn — en dat is exact de rol van het cijfer: vooruitgang belonen, en signaleren wat veroudert.

Meerdere families, die elkaar op één project vaak kruisen. Ontwikkelaars en gebiedsontwikkelaars: zij vinden de grond, halen de vergunningen en de netaansluiting binnen, en verkopen of verhuren daarna. Colocatie-exploitanten: zij exploiteren datacenters en verhuren er ruimte, energie en connectiviteit aan hun klanten. Hyperscalers: de cloudreuzen, die hun eigen campussen bouwen en exploiteren. AI-neoclouds: gespecialiseerde aanbieders die rekenkracht voor kunstmatige intelligentie verhuren. Energiebedrijven en netbeheerders: zij produceren en leveren de elektriciteit en sluiten de site aan (in Frankrijk RTE voor het transport, Enedis voor de distributie). Bouwers en toeleveranciers: zij bouwen en leveren koeling, noodstroom, servers. Overheden: de gemeente of het samenwerkingsverband stelt de stedenbouwkundige regels vast en verleent doorgaans de bouwvergunning; in Frankrijk behandelt de prefect de milieuvergunning. Investeerders en vastgoedfondsen: fondsen en vastgoedmaatschappijen die de panden financieren of bezitten.

De ontwikkelaar maakt het terrein en het gebouw klaar (grond, vergunningen, aansluiting) en verkoopt of verhuurt het daarna; de exploitant laat er de servers draaien en verkoopt de hosting aan klanten. De analogie: de projectontwikkelaar en de hotelier — de een bouwt het hotel, de ander brengt het tot leven. Allebei tegelijk, bestaat dat? Ja, het is zelfs het dominante model bij de groten: Data4, Equinix en Digital Realty ontwikkelen én exploiteren hun campussen. De zuivere ontwikkelaars zijn eerder de nieuwkomers uit het vastgoed: H&DC, Prologis, Goodman, Segro, Altarea — ze komen uit de logistiek of de projectontwikkeling. Een site die door een ontwikkelaar wordt aangekondigd, is dus van nature een vastgoedproject, geen datacenter in bedrijf.

Vijf rollen — en vooral: wie praat met het gebied, en wie nooit. De ontwikkelaar zet de operatie op — grond, vergunningen, aansluiting — bouwt, en verkoopt of verhuurt dan. Hij is het die in het begin bij de burgemeester langsgaat; vaak verdwijnt hij zodra de vergunning binnen is. De eigenaar bezit het pand (een vastgoedfonds): hij praat lokaal met niemand, maar hij is het die incasseert. De exploitant verkoopt — hij verhuurt zalen, energie en connectiviteit aan klanten: zijn naam staat op de fiche, en hij is het aanspreekpunt van het gebied zodra de site in bedrijf is. De technisch beheerder laat het gebouw dagelijks draaien (koeling, elektriciteit, onderhoud), vaak een onderaannemer die het publiek nooit ziet — maar hij beheert het geluid en de noodaggregaten, dus wat de omwonenden hindert. De eindklant huurt de zalen of het vermogen (een bank, een hyperscaler, een neocloud die verder doorverkoopt): hij praat nooit met de gemeente en zijn naam is zelden publiek. Bij de groten zijn de eerste drie rollen vaak hetzelfde bedrijf — Data4, Equinix, Digital Realty ontwikkelen en exploiteren hun campussen; bij de nieuwkomers uit het vastgoed zijn ze gescheiden. Wat dit verandert voor een bestuurder: wie de banen en de restwarmte belooft, is niet wie ze zal leveren, en wie werkelijk verbruikt, zit bijna nooit aan tafel.

In Frankrijk, schematisch: 1) de aankondiging en soms een voorafgaand overleg; 2) de indiening van de aanvragen — bouwvergunning en meestal een milieuvergunning onder het regime van de geklasseerde installaties (ICPE); 3) de behandeling: advies van de milieuautoriteit, dan de inspraak; 4) de beslissing: vergunning verleend door de burgemeester (of in bepaalde gevallen de prefect), milieuvergunning bij prefectoraal besluit; 5) de beroepstermijnen; 6) de bouw, vaak in fasen; 7) de ingebruikname, en daarna de controles tijdens de exploitatie. Stappen kunnen elkaar overlappen, en een project kan bij elk ervan stoppen. De rechten van het publiek bij elke stap: Rechten en tijdpad.

Het woord dekt heel verschillende ladingen. Een politieke motie of raadsbeslissing die om een pauze vraagt, heeft op zichzelf geen juridisch effect op een al verleende vergunning. Er bestaat in Frankrijk wél een juridisch instrument: het sursis à statuer (aanhouden van de beslissing). Wanneer een lokaal stedenbouwkundig plan wordt opgesteld of herzien, kan de gemeente haar antwoord op een vergunningsaanvraag uitstellen, voor ten hoogste twee jaar (Franse stedenbouwwet, art. L.424-1). Een algemene pauze op nationale schaal zou een wet of een besluit vergen. Op deze site wordt een moratorium gemeld als een gedocumenteerd feit, nooit als een cijfer.

Meerdere wegen, met verschillende effecten. De bestuursrechter: een beroep tegen een vergunning legt de bouw niet uit zichzelf stil. Om die snel te schorsen is een référé-suspension (kort geding tot schorsing) nodig, alleen toegekend bij spoed en ernstige twijfel over de rechtmatigheid (Franse code van bestuursrechtspraak, art. L.521-1). In de bodemprocedure kan de rechter de vergunning vernietigen, of de initiatiefnemer tijd geven om een herstelbaar gebrek te corrigeren (stedenbouwwet, art. L.600-5-1). Tegen die uitspraken staat in beginsel hoger beroep open, daarna de Conseil d'État. De burgemeester of de prefect: zij kunnen bouwwerkzaamheden die zonder vergunning of in strijd ermee worden uitgevoerd, laten stilleggen (stedenbouwwet, art. L.480-2); voor een geklasseerde installatie kan de prefect de exploitant in gebreke stellen en daarna de activiteit schorsen (milieuwet, art. L.171-8). De initiatiefnemer, ten slotte, kan zelf opschorten of afzien, om financiële, technische of commerciële redenen.

Ja, in meerdere gevallen: het aanhouden van de beslissing loopt af (aan het einde moet de gemeente binnen twee maanden beslissen als de aanvrager zijn aanvraag bevestigt); een schorsing wordt door de rechter opgeheven; de vergunning wordt geregulariseerd; een vernietiging wordt in hoger beroep tenietgedaan; of de initiatiefnemer dient een nieuw dossier in. Omgekeerd verloopt een bouwvergunning: in de regel als de bouw niet binnen drie jaar begint, of langer dan een jaar stilligt; die termijn kan twee keer met een jaar worden verlengd (Franse stedenbouwwet, art. R.424-17 en R.424-21). Een stilgevallen project is dus niet noodzakelijk een opgegeven project — daarom halen we het nooit weg zonder bron.

Dat het datacenter nog niet in bedrijf is: project publiek gemaakt, in vergunningsprocedure of in aanbouw. Zolang het niet in bedrijf is, krijgt het geen definitief cijfer maar een voorlopige bandbreedte, berekend op wat het gebied ondergaat.

Een onafhankelijk observatorium, opgericht door Franck Bardol. De methode is open, beoordeelde partijen betalen niet, en onze werking staat beschreven in de sectie Open model.